نوسانات ایجاد شده و شکنندگی سیاستگذاری بازرگانی در ایران، بهویژه در شرایط بحرانها (مانند تحریم)، موجب وقفه در جریان تصمیمسازی و تضعیف کارایی نهادی گردیده است. اهمیت این موضوع از آن روست که تداوم آن، پایداری حکمرانی اقتصادی و تحقق اهداف اسنادملی، مانند فصل۱۹برنامههفتم توسعه، را مورد تهدید قرار میدهد. سؤال اصلی مقاله این است که سازوکار نهادیِ شکلدهنده به تابآوری سیاستگذاری بازرگانی در شرایط بحران چگونه عملخواهد کرد؟ برای پاسخ، پژوهش با رویکرد تحلیل نظری نهادی و روش استنتاج قیاسی- تطبیقی انجام گردید. ابتدا از مبانی نهادگرایی چهار سازهکلیدی استخراج شد: ظرفیتنهادی (CI)، انعطافسیاستی (FP)، انسجامحاکمیتی (GH) و تابآوریتصمیمی (RD). پس از آن روابط علی میان این سازهها در قالب مدل نظری نمادین(CI+FP→GH→RD)تدوین و با تطبیق بر اسناد ملی و مطالعات بینالمللی اعتبارسنجی گردید. نتایج بیانگر آن بود که ترکیب ظرفیت نهادی و انعطاف سیاستی، موتور شکلدهنده انسجامحوزه حاکمیتی است و این انسجام خود، شرط لازم برای تابآوری تصمیمی در مواجهه با تنش های بحران است. بنابراین تقویت سازههای نهادی یادگیرنده و انعطافپذیر، پاسخ مستقیم به سؤال مقاله و راهکار بنیادین برای پایداری سیاستگذاری بازرگانی در شرایط بحران حساب میشود.
Gholami S. Institutional Analysis of Trade Policy-Making under Crisis Conditions. فصلنامه پیشرفت و توسعه نهادی 2025; 1 (2) :1-18 URL: http://qipd.ir/article-1-33-fa.html
غلامی سعید. تحلیل نهادی سیاستگذاری بازرگانی در شرایط بحران. فصلنامه پیشرفت و توسعه نهادی. 1404; 1 (2) :1-18