فصلنامه پیشرفت و توسعه نهادی
دوره 1، شماره 3 - ( فصلنامه پیشرفت و توسعه نهادی پاییز 1404 1404 )
جلد 1 شماره 3 صفحات 0-0 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Ghorbani S, Vesali L. Contrastive Analysis of Futures Studies and Mahdaviat. فصلنامه پیشرفت و توسعه نهادی 2025; 1 (3)
URL: http://qipd.ir/article-1-41-fa.html
URL: http://qipd.ir/article-1-41-fa.html
قربانی سعید، وصالی لیلا. تحلیل تطبیقی آینده پژوهی و مهدویت. فصلنامه پیشرفت و توسعه نهادی. 1404; 1 (3)
دانشگاه مالک اشتر
چکیده: (3 مشاهده)
امروزه، آیندهپژوهی به حوزهای گسترده و پرنفوذ در عرصههای گوناگون نظری و عملی مبدل گردیده که دستاوردهایش در سطوح و لایههای مختلف علمی، فناوری، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، نظامی و ... مورد بهرهبرداری قرار میگیرد، به طوری که این دستاوردها در راهبردیترین سطوح، از سوی غربیان به منظور کسب مزیتهای پایدار رقابتی و سیاسی مورد بهرهبرداری قرار میگیرند. بیشک، منابع علمی شیعی برتر از هر مکتب فکری بشری توان تبیین راهبردیترین مباحث و مسائل حوزه آیندهاندیشی را دارا بوده و از این منظر، زمینههای گستردهای در تفکر آیندهنگر شیعی وجود دارد. یکی از این زمینههای غنی و متعالی، اندیشه مهدویت و اعتقاد به آرمانشهر مهدوی در چارچوب معرفتی اسلام است. با توجه به این که اعتقاد به منجی آخرالزمان، مطلوب تقریباً تمامی ادیان الهی و بشری است، هماکنون تلاشهای همهجانبهای صورت میگیرد تا این برترین اندیشه آسمانی، با روشها و ابزارهای علمی، فرهنگی، رسانهای و هنری که کاربست آیندهنگرانه نیز دارند استحاله شده یا به محاق فراموشی سپرده شود. از این رو، ضرورت دارد تا بررسیهای تحلیلی و تطبیقی متقن در دو ساحت معرفتی آیندهپژوهی و مهدویت صورت پذیرد و نوشتار حاضر در پی همین مدعاست. یافتههای تحقیق به روش توصیفی-تحلیلی حاکی از اشتراکات میان آیندهپژوهی و مهدویت در رویکردها، منطق پسنگری، پیشرانهای آینده و علائم تغییر و همینطور، تمایزاتی معرفتی پیرامون حقیقت و واقعیت، وحدت و تعدد سناریوها، بنیانهای معرفتی، روششناسی و ابزارهای شناخت است.
امروزه، آیندهپژوهی به حوزهای گسترده و پرنفوذ در عرصههای گوناگون نظری و عملی مبدل گردیده که دستاوردهایش در سطوح و لایههای مختلف علمی، فناوری، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، نظامی و ... مورد بهرهبرداری قرار میگیرد، به طوری که این دستاوردها در راهبردیترین سطوح، از سوی غربیان به منظور کسب مزیتهای پایدار رقابتی و سیاسی مورد بهرهبرداری قرار میگیرند. بیشک، منابع علمی شیعی برتر از هر مکتب فکری بشری توان تبیین راهبردیترین مباحث و مسائل حوزه آیندهاندیشی را دارا بوده و از این منظر، زمینههای گستردهای در تفکر آیندهنگر شیعی وجود دارد. یکی از این زمینههای غنی و متعالی، اندیشه مهدویت و اعتقاد به آرمانشهر مهدوی در چارچوب معرفتی اسلام است. با توجه به این که اعتقاد به منجی آخرالزمان، مطلوب تقریباً تمامی ادیان الهی و بشری است، هماکنون تلاشهای همهجانبهای صورت میگیرد تا این برترین اندیشه آسمانی، با روشها و ابزارهای علمی، فرهنگی، رسانهای و هنری که کاربست آیندهنگرانه نیز دارند استحاله شده یا به محاق فراموشی سپرده شود. از این رو، ضرورت دارد تا بررسیهای تحلیلی و تطبیقی متقن در دو ساحت معرفتی آیندهپژوهی و مهدویت صورت پذیرد و نوشتار حاضر در پی همین مدعاست. یافتههای تحقیق به روش توصیفی-تحلیلی حاکی از اشتراکات میان آیندهپژوهی و مهدویت در رویکردها، منطق پسنگری، پیشرانهای آینده و علائم تغییر و همینطور، تمایزاتی معرفتی پیرامون حقیقت و واقعیت، وحدت و تعدد سناریوها، بنیانهای معرفتی، روششناسی و ابزارهای شناخت است.
امروزه، آیندهپژوهی به حوزهای گسترده و پرنفوذ در عرصههای گوناگون نظری و عملی مبدل گردیده که دستاوردهایش در سطوح و لایههای مختلف علمی، فناوری، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، نظامی و ... مورد بهرهبرداری قرار میگیرد، به طوری که این دستاوردها در راهبردیترین سطوح، از سوی غربیان به منظور کسب مزیتهای پایدار رقابتی و سیاسی مورد بهرهبرداری قرار میگیرند. بیشک، منابع علمی شیعی برتر از هر مکتب فکری بشری توان تبیین راهبردیترین مباحث و مسائل حوزه آیندهاندیشی را دارا بوده و از این منظر، زمینههای گستردهای در تفکر آیندهنگر شیعی وجود دارد. یکی از این زمینههای غنی و متعالی، اندیشه مهدویت و اعتقاد به آرمانشهر مهدوی در چارچوب معرفتی اسلام است. با توجه به این که اعتقاد به منجی آخرالزمان، مطلوب تقریباً تمامی ادیان الهی و بشری است، هماکنون تلاشهای همهجانبهای صورت میگیرد تا این برترین اندیشه آسمانی، با روشها و ابزارهای علمی، فرهنگی، رسانهای و هنری که کاربست آیندهنگرانه نیز دارند استحاله شده یا به محاق فراموشی سپرده شود. از این رو، ضرورت دارد تا بررسیهای تحلیلی و تطبیقی متقن در دو ساحت معرفتی آیندهپژوهی و مهدویت صورت پذیرد و نوشتار حاضر در پی همین مدعاست. یافتههای تحقیق به روش توصیفی-تحلیلی حاکی از اشتراکات میان آیندهپژوهی و مهدویت در رویکردها، منطق پسنگری، پیشرانهای آینده و علائم تغییر و همینطور، تمایزاتی معرفتی پیرامون حقیقت و واقعیت، وحدت و تعدد سناریوها، بنیانهای معرفتی، روششناسی و ابزارهای شناخت است.
امروزه، آیندهپژوهی به حوزهای گسترده و پرنفوذ در عرصههای گوناگون نظری و عملی مبدل گردیده که دستاوردهایش در سطوح و لایههای مختلف علمی، فناوری، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، نظامی و ... مورد بهرهبرداری قرار میگیرد، به طوری که این دستاوردها در راهبردیترین سطوح، از سوی غربیان به منظور کسب مزیتهای پایدار رقابتی و سیاسی مورد بهرهبرداری قرار میگیرند. بیشک، منابع علمی شیعی برتر از هر مکتب فکری بشری توان تبیین راهبردیترین مباحث و مسائل حوزه آیندهاندیشی را دارا بوده و از این منظر، زمینههای گستردهای در تفکر آیندهنگر شیعی وجود دارد. یکی از این زمینههای غنی و متعالی، اندیشه مهدویت و اعتقاد به آرمانشهر مهدوی در چارچوب معرفتی اسلام است. با توجه به این که اعتقاد به منجی آخرالزمان، مطلوب تقریباً تمامی ادیان الهی و بشری است، هماکنون تلاشهای همهجانبهای صورت میگیرد تا این برترین اندیشه آسمانی، با روشها و ابزارهای علمی، فرهنگی، رسانهای و هنری که کاربست آیندهنگرانه نیز دارند استحاله شده یا به محاق فراموشی سپرده شود. از این رو، ضرورت دارد تا بررسیهای تحلیلی و تطبیقی متقن در دو ساحت معرفتی آیندهپژوهی و مهدویت صورت پذیرد و نوشتار حاضر در پی همین مدعاست. یافتههای تحقیق به روش توصیفی-تحلیلی حاکی از اشتراکات میان آیندهپژوهی و مهدویت در رویکردها، منطق پسنگری، پیشرانهای آینده و علائم تغییر و همینطور، تمایزاتی معرفتی پیرامون حقیقت و واقعیت، وحدت و تعدد سناریوها، بنیانهای معرفتی، روششناسی و ابزارهای شناخت است.
امروزه، آیندهپژوهی به حوزهای گسترده و پرنفوذ در عرصههای گوناگون نظری و عملی مبدل گردیده که دستاوردهایش در سطوح و لایههای مختلف علمی، فناوری، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، نظامی و ... مورد بهرهبرداری قرار میگیرد، به طوری که این دستاوردها در راهبردیترین سطوح، از سوی غربیان به منظور کسب مزیتهای پایدار رقابتی و سیاسی مورد بهرهبرداری قرار میگیرند. بیشک، منابع علمی شیعی برتر از هر مکتب فکری بشری توان تبیین راهبردیترین مباحث و مسائل حوزه آیندهاندیشی را دارا بوده و از این منظر، زمینههای گستردهای در تفکر آیندهنگر شیعی وجود دارد. یکی از این زمینههای غنی و متعالی، اندیشه مهدویت و اعتقاد به آرمانشهر مهدوی در چارچوب معرفتی اسلام است. با توجه به این که اعتقاد به منجی آخرالزمان، مطلوب تقریباً تمامی ادیان الهی و بشری است، هماکنون تلاشهای همهجانبهای صورت میگیرد تا این برترین اندیشه آسمانی، با روشها و ابزارهای علمی، فرهنگی، رسانهای و هنری که کاربست آیندهنگرانه نیز دارند استحاله شده یا به محاق فراموشی سپرده شود. از این رو، ضرورت دارد تا بررسیهای تحلیلی و تطبیقی متقن در دو ساحت معرفتی آیندهپژوهی و مهدویت صورت پذیرد و نوشتار حاضر در پی همین مدعاست. یافتههای تحقیق به روش توصیفی-تحلیلی حاکی از اشتراکات میان آیندهپژوهی و مهدویت در رویکردها، منطق پسنگری، پیشرانهای آینده و علائم تغییر و همینطور، تمایزاتی معرفتی پیرامون حقیقت و واقعیت، وحدت و تعدد سناریوها، بنیانهای معرفتی، روششناسی و ابزارهای شناخت است.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |