گروه حقوق واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران(نویسنده مسئول)
چکیده: (11 مشاهده)
توسعه پایدار، به عنوان یک پارادایم اساسی در قرن بیست و یکم، نیازمند همسویی میان رشد اقتصادی، عدالت اجتماعی و حفاظت از محیط زیست است. در این میان، حقوق عمومی اقتصادی به عنوان چارچوب نظری و عملی تنظیمگری دولت بر فعالیتهای اقتصادی، نقشی حیاتی در تحقق این اهداف ایفا میکند. این مقاله به بررسی رابطه متقابل و تأثیرگذار میان اصول حقوق عمومی اقتصادی و مسیر دستیابی به توسعه پایدار میپردازد. تمرکز اصلی بر این موضوع است که چگونه ابزارهایی نظیر تنظیمگری نهادی، سیاستهای مالی و مالیاتی، و مکانیسمهای نظارت بر بازار (به ویژه در بخشهای انرژی و منابع طبیعی) میتوانند به عنوان اهرمهایی برای هدایت سرمایهگذاریها به سمت شیوههای پایدار عمل کنند. همچنین، مقاله چالشهای موجود در این حوزه، شامل تعارض احتمالی میان منافع کوتاهمدت اقتصادی و الزامات بلندمدت پایداری و لزوم بازنگری در مفهوم “صلاحیت عمومی” در پرتو تعهدات بینالمللی توسعه پایدار را مورد بحث قرار میدهد. در نهایت، این پژوهش نتیجه میگیرد که موفقیت در گذار به اقتصاد پایدار، منوط به تقویت نهادهای حقوق عمومی اقتصادی با رویکردی میانرشتهای و با هدف تضمین عدالت بیننسلی و تابآوری اقتصادی است.
Ebrahimian H, Mohammadi S M. Public economic law and sustainable development. فصلنامه پیشرفت و توسعه نهادی 2025; 1 (3) URL: http://qipd.ir/article-1-34-fa.html
ابراهیمیان ججت اله، محمدی سیدمحمدحسین. حقوق عمومی اقتصادی و توسعه پایدار. فصلنامه پیشرفت و توسعه نهادی. 1404; 1 (3)